| |
De geboorte.
Wat merkt de baby nu eigenlijk van een bevalling?
In de beginfase kan de baby gewoon nog lekker doorslapen.
Als je bevalling begint met het breken van de vliezen, dan dringen er ineens allerlei geluiden van buitenaf tot het kindje door.
Als de weeën elkaar sneller gaan opvolgen, krijgt de baby minder vrijheid en wordt hij wakker.
 
Persweeën zijn het minst prettig, het hoofdje wordt naar beneden geduwd en daarna weer naar achter. Zijn hartje zal sneller gaan kloppen en de zuurstofvoorziening wordt tijdens de tocht door het baringskanaal ook minder. Het kindje kan zich dus een beetje duizelig gaan voelen.
Als het kindje eenmaal op de wereld is, moet hij in heel korte tijd wennen aan allerlei nieuwe prikkels zoals licht en harde geluiden.
En hoe is het dan voor de moeder?
Het begint natuurlijk allemaal met weeën. Na een wee is er weer even rust en dan komt er weer een wee. Dat kan zo uren doorgaan, voordat de moeder voelt dat heel langzaam het hoofdje eruit komt. Haar vagina wordt vanzelf wijder en wijder. Het hoofdje van de baby duwt de vagina zelf open. Maar bij dat laatste stuk moet de moeder wel meehelpen. Ze moet heel hard persen. (dat is net zoiets als wanneer je heel hard drukt bij het poepen.)
Elke keer als de moeder perst, duwt ze het hoofdje van haar kindje weer een stukje dieper door de vagina. Als het hoofdje eruit komt, moet ze meestal nog één keer flink persen om de rest van het lichaampje eruit te laten komen, de schoudertjes zijn het moeilijkst.
|
|
